Serwisy internetowe Uniwersytetu Warszawskiego Nie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Psychoterapia dzieci i młodzieży - podstawowe zjawiska

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 2500-PL-PS-SP302-17 Kod Erasmus / ISCED: 14.4 / (0313) Psychologia
Nazwa przedmiotu: Psychoterapia dzieci i młodzieży - podstawowe zjawiska
Jednostka: Wydział Psychologii
Grupy: Psychologia kliniczna dziecka i rodziny
Punkty ECTS i inne: 2.00
Język prowadzenia: polski
Założenia (opisowo):

Kurs jest obowiązkowy dla studentów Specjalizacji Psychologia Kliniczna Dziecka i Rodziny

Tryb prowadzenia:

w sali

Skrócony opis:

Kurs poświęcony jest namysłowi nad podstawowymi zjawiskami w psychoterapii dzieci i młodzieży. Szczególna uwaga będzie skoncentrowana na pracy z rodzicami i ich roli w procesie leczenia dzieci. Dominującą teoretyczną płaszczyzną odniesienia będzie teoria psychodynamicza. Poznamy jej początki i współczesne twierdzenia. Będziemy odwoływać się także do teorii poznawczych i systemowych. Dokonamy krytycznej oceny wybranych elementów teorii w aspekcie ich użyteczności w pracy klinicznej i psychoterapii dzieci i młodzieży. Tezy teoretyczne będą bogate ilustrowane przy pomocy materiału klinicznego pochodzącego z praktyki klinicznej osoby prowadzącej.

Pełny opis:

1. Wprowadzenie. Szkolenie w psychoterapii dzieci i młodzieży. Problemy etyczne

2. Specyfika terapii dzieci w ujęciu psychodynamicznym – perspektywa historyczna i współczesna. Istota terapii dzieci w nurcie behawioralno-poznawczym.

3. Diagnoza w terapii dzieci i młodzieży. Czy diagnoza poprzez terapię jest zjawiskiem uzasadnionym teoretycznie i klinicznie?

4. Diagnoza poziomu rozwoju Ja cielesnego. Miejsce ciała i cielesności w psychoterapii dzieci Różne podejścia teoretyczne.

5. Diagnoza problemów dziecka i sposobu funkcjonowania jego rodziców. Formułowanie prognozy procesu psychoterapii

6. Wprowadzenie do problematyki przeniesienia. Diagnoza przeniesienia

7. Opór w terapii dzieci i młodzieży – opór dzieci czy opór rodziców?

8. Praca z rodzicami w terapii dzieci i młodzieży

9. Przeciwprzeniesienie psychoterapeuty

10. Specyfika psychoterapii młodzieży

11. Elementy twórcze w psychoterapii; zjawisko korektywnego doświadczenia emocjonalnego

12. Kończenie terapii. Kiedy wiadomo, że można kończyć terapię dziecka i jego rodziny? Co to znaczy „udana" terapia?

Literatura:

Kendall, Ph. C. (2010). (red.), Terapia dzieci i młodzieży. Procedury poznawczo-behawioralne. Kraków: Wydawnictwo UJ. (Wybrane rozdziały)

McWilliams, N. (2009). Diagnoza psychoanalityczna. Gdańsk: GWP (rozdz. 2, s. 64-87).

Schier, K. (2000). Terapia psychoanalityczna dzieci i młodzieży: przeniesienie. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP.

Schier, K. (2007). Problemy etyczne w psychoterapii dzieci. W: A. I. Brzezińska, Z. Toeplitz (red.). Problemy etyczne w badaniach i interwencji psychologicznej wobec dzieci i młodzieży. (s. 223-236). Warszawa: Wydawnictwo SWPS Academica.

Schier, K. (2006). Faeton – dramat dorastania dziecka adoptowanego (s. 66-77) oraz Chiron – trauma utraty i proces żałoby psychicznej w procesie psychoanalizy adolescenta (s. 91-108). W: K. Schier, M. Zalewska (2006). Krewni i znajomi Edypa. Kliniczne studia dzieci i ich rodziców. Warszawa: Wydawnictwa Naukowe Scholar.

Schier, K. (2012). Psychoterapia psychoanalityczna dzieci i młodzieży. W. I. Namysłowska (red.). Psychiatria dzieci i młodzieży. Wydanie II rozszerzone i uaktualnione. (489-513). Wydawnictwo Lekarskie PZWL: Warszawa.

Summers, R. F., Barber, J. P. (2014). Terapia psychodynamiczna. Praktyka oparta na dowodach. Kraków. Wydawnictwo UJ. (rozdział 4, 10 i 14).

Totton, N. (2011). Body psychotherapy. An introduction. Maidenhead, Philadelphia: Open University Press (wybrane rozdziały).

Efekty uczenia się:

Wiedza. Studenci:

– Poznają podstawowe zjawiska w psychoterapii dzieci i młodzieży

– Rozumieją specyfikę diagnozy funkcjonowania psychicznego w podejściu psychodynamicznym

Postawy. Studenci:

– Potrafią poddać refleksji istotę trudności w pracy psychoterapeutycznej z dziećmi i młodzieżą

– Mogą dostrzec związek między zachowaniem pacjenta dziecięcego w procesie psychoterapii i przeciwprzeniesieniem terapeuty

Umiejętności. Studenci:

– Zdobędą umiejętności dotyczące stosowania wiedzy psychologicznej w kontakcie z dzieckiem i jego rodziną

– Będą w stanie rozpoznać zasady wyboru najlepszych metod pomocy psychologicznej dla dziecka, pacjenta młodzieżowego lub rodziny

Metody i kryteria oceniania:

Obecność na zajęciach (możliwe są dwie nieobecności)

Kolokwium zaliczeniowe – 100%

Praktyki zawodowe:

Brak

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2020/21" (zakończony)

Okres: 2021-02-22 - 2021-06-13
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Seminarium, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Grażyna Kmita
Prowadzący grup: Katarzyna Schier
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Seminarium - Zaliczenie na ocenę

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2021/22" (jeszcze nie rozpoczęty)

Okres: 2022-02-21 - 2022-06-15
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Seminarium, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: (brak danych)
Prowadzący grup: Małgorzata Gambin, Małgorzata Woźniak-Prus
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Seminarium - Zaliczenie na ocenę
Pełny opis:

Kurs poświęcony jest przedstawieniu podstawowych zjawisk w psychoterapii dzieci i młodzieży. Przedstawione będą różne nurty stosowane w pracy terapeutycznej z dziećmi i młodzieżą w tym psychodynamiczny, poznawczo-behawioralny, humanistyczny (niedyrektywna terapia oparta o zabawę, podejście Gestalt). Omawiane będą też metody terapii oparte o mentalizację czy uważność. Szczególna uwaga będzie skoncentrowana na pracy z rodzicami i ich roli w procesie leczenia dzieci. Dokonamy krytycznej oceny wybranych elementów teorii w aspekcie ich użyteczności w pracy klinicznej i psychoterapii dzieci i młodzieży. Tezy teoretyczne będą ilustrowane przy pomocy materiału klinicznego pochodzącego z praktyki klinicznej osób prowadzących oraz wzbogacone ćwiczeniami praktycznymi.

Literatura:

Literatura obowiązkowa:

Biała, M. (1994). Teoria zabawy według koncepcji D. W. Winnicotta, Nowiny Psychologiczne, 4, 25-28.

Grzesiuk, L., Suszek, H. (2011). Psychoterapia. Praktyka. (wybrane rozdziały )

Grzesiuk, L., Suszek, H. (2011). Psychoterapia. Problemy pacjentów (wybrane rozdziały)

Kendall, P., Hedtke, K. A. (2013). Terapia poznawczo-behawioralna zaburzeń lękowych u dzieci. Podręcznik terapeuty, Gdańsk: GWP.

Kołakowski, A., Pisula, A. (2014). Sposób na trudne dziecko. Przyjazna terapia behawioralna. Sopot: GWP (wybrane rozdziały)

Landreth, G. ( 2016). Terapia zabawą. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego (wybrane fragmenty).

Oaklander, V. (2006). Hidden treasure. (wybrane fragment)

Stallard, P. (2006). Czujesz tak, jak myślisz. Praktyczne zastosowanie terapii poznawczo-behawioralnej w pracy z dziećmi. Poznań:Zysk i S-ka

Toeplitz, Z. (2019). Niepełnoletni jako klient psychologa w: J. Brzeziński, B. Chyrowicz, Z. Toeplitz, M. Toeplitz-Winiewska (red.), Etyka zawodu psychologa (s. 427-447). Warszawa: PWN

Woźniak-Prus, M., Gambin, M. (2016). Niedyrektywna terapia zabawą skoncentrowana na dziecku w pracy z dziećmi chorymi somatycznie. W: L. Zabłocka-Żytka, E. Sokołowska (Red). Pomoc psychologiczna chorym somatycznie. Warszawa: Diffin

Literatura uzupełniająca:

Axline, V. (1986). Dibs in Search Of Self . Nowy Jork: The Random House Publishing Group

Oaklander, V. (2021). Okna do naszych dzieci. Terapia dzieci i młodzieży w podejściu Gestalt. Oficyna Związek Otwarty

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.