Serwisy internetowe Uniwersytetu Warszawskiego Nie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Mikroekonometria w praktyce

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 2400-ZEWW753 Kod Erasmus / ISCED: 14.3 / (0311) Ekonomia
Nazwa przedmiotu: Mikroekonometria w praktyce
Jednostka: Wydział Nauk Ekonomicznych
Grupy: Przedmioty kierunkowe do wyboru - studia II stopnia FR - grupa 2 (2*30h)
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

nieobowiązkowe

Skrócony opis:

Celem zajęć jest zapoznanie studentów z metodami współczesnej mikroekonometrii i zdobycie umiejętności ich zastosowania w praktyce (wybór modelu i specyfikacji, estymacja, interpretacja wyników, wnioskowanie). Wszystkie zajęcia odbywają się pracowni komputerowej i składają się z omówienia wprowadzanych metod i rozwiązywania odpowiednio przygotowanych zestawów problemowych. W ramach kursu wykorzystywane jest oprogramowanie Stata.

Zaliczenie kursu odbywa się na podstawie egzaminu końcowego (waga 70%) i punktów możliwych do zdobycia z prac domowych – zadań praktycznych polegających na zastosowaniu poznanych metod (waga 30%).

Pełny opis:

Plan kursu:

1. Plan, zasady organizacji i zaliczenia kursu. Wprowadzenie do posługiwania się programem Stata.

2. Założenia Klasycznego Modelu Regresji Liniowej – dlaczego zwykle potrzebujemy innego podejścia ekonometrycznego?

3. Modele uwzględniające heteroskedastyczność.

4. Regresja kwantylowa. Metoda cen hedonicznych.

5. Uwzględnianie efektów nieliniowych, interakcji. Endogeniczność i metoda zmiennych instrumentalnych.

6. Metody symulacyjne – Monte Carlo, Bootstrap, Jackknife.

7. Typy zmiennych objaśnianych. Modele dla zmiennych binarnych. Estymacja Metodą Największej Wiarygodności.

8. Testowanie hipotez w modelach estymowanych MNW.

9. Efekty krańcowe, elastyczności, Model Użyteczności Losowej, metody wyceny nierynkowej.

10. Modele dla wyboru wielomianowego.

11. Modele dla zmiennych uporządkowanych. Modele dla liczności zdarzeń.

12. Dane panelowe w modelach mikroekonometrycznych. Model parametrów losowych.

13. Modele dla zmiennych ocenzurowanych, obciętej próby, selekcji próby.

14. Modele dla trwania, analiza czynnikowa, ocena efektów działań.

15. Przegląd innych zagadnień mikroekonometrii

Literatura:

Podręczniki - podstawowe

 Greene, W. H., 2011. Econometric Analysis. 7 Ed., Prentice Hall.

 Cameron, A. C., and Trivedi, P. K., 2005. Microeconometrics: Methods and Applications. Cambridge University Press.

 Cameron, A. C., and Trivedi, P. K., 2011. Microeconometrics Using Stata. 2 Ed., Stata Press.

Podręczniki - manuale

 Stata documentation

Podręczniki - tematy szczegółowe

 Train, K. E., 2009. Discrete Choice Methods with Simulation. 2 Ed., Cambridge University Press, New York.

 Hensher, D. A., Rose, J. M., and Greene, W. H., 2015. Applied Choice Analysis. 2 Ed., Cambridge University Press, Cambridge.

 Greene, W. H., and Hensher, D. A., 2010. Modeling Ordered Choices: A Primer. Cambridge University Press.

Podręczniki - inne

 Wooldridge, J. M., 2012. Introductory Econometrics: A Modern Approach. 5 Ed., Cengage Learning.

 Wooldridge, J. M., 2010. Econometric Analysis of Cross Section and Panel Data. 2 Ed., The MIT Press.

 Gujarati, D., and Porter, D., 2008. Basic Econometrics. 5 Ed., McGraw-Hill/Irwin.

 Gujarati, D., 2011. Econometrics by Example. Palgrave Macmillan.

 Durlauf, S. N., and Blume, L. E., 2009. Microeconometrics. Palgrave Macmillan.

Efekty uczenia się:

Pomyślne ukończenie kursu pozwala na poznanie metod i narzędzi mikroekonometrii – zarówno teoretyczne (założeń, podstaw działania, teorii) jak i praktyczne (wykorzystanie do problemów związanych z analizą danych – konstrukcja modeli, estymacja, interpretacja wyników). Kurs daje podstawę zarówno do wykorzystania tych metod w praktyce jak i dalszego samodzielnego zgłębiania zasygnalizowanych rozszerzeń przedstawionych modeli mikroekonometrycznych.

Poznane modele mają zastosowanie w większości obszarów mikroekonomii (analizy działalności przedsiębiorstw, konsumentów, badaniach społecznych, eksperymentalnych itp.) w których standardowa regresja liniowa jest nieadekwatna lub niewystarczająca.

SU05, SU06, SK01, SK03, SU04, SU03, SU02, SU01, SW03, SW02, SW01, SW04, SW05, SK02, SK04

Metody i kryteria oceniania:

1. Zaliczenie kursu odbywa się na podstawie pisemnego egzaminu końcowego (waga 70%) i punktów możliwych do zdobycia za prace domowe (waga 30%).

2. Ocena końcowa z przedmiotu wyznaczana jest na podstawie następującego algorytmu:

i przyznawana według następującej skali:

wynik (%) ocena

<50-60) 3

<60-70) 3,5

<70-80) 4

<80-90) 4,5

<90-100) 5

100 5!

3. Egzamin składa się z części teoretycznej (test jednokrotnego wyboru) oraz praktycznej (zagadnienia problemowe wymagające przygotowania, estymacji i interpretacji wyników odpowiednich modeli). Część praktyczna odbywa się przy komputerach i ma charakter 'open book'.

4. Punkty możliwe do zdobycia w ramach prac domowych przyznawane są za zadania do przygotowania samodzielnie lub w grupach (zależnie od polecenia). Zadania te są sprawdzane, a typowe błędy omawiane na zajęciach.

5. Obecności nie są warunkiem zaliczenia przedmiotu.

6. Wszystkich studentów obowiązuje wspólny termin egzaminu i egzaminu poprawkowego. Nie przewiduje się innych terminów egzaminów i innych sposobów zaliczenia (taka ewentualność możliwa jest tylko decyzją Dziekana).

7. Nieobecność na egzaminie w dowolnym terminie oznacza jego niezaliczenie (NK).

8. Obowiązuje zasada '0 tolerancji dla ściągania', dotycząca zarówno egzaminu jak i prac domowych

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.