Metody kształcenia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi [4100-4SMKSPEO] Semestr letni 2025/26
Konwersatorium, grupa nr 2

Literatura obowiązkowa (wybrane rozdziały z poniższych pozycji):

Nijakowska, J., Kormos, J., Hanusova, S., Jaroszewicz, B., Kálmos, B., Imrene Sarkadi, A., Smith, A. M., Szymańska-Czaplak, E., Vojtkova, N., Alexiou, T., Košak Babuder, M., Mattheoudakis, M., Pižorn, K. (2016). DysTEFL2 – Dyslexia for teachers of English as a foreign language. Łódź: Department of Pragmatics, University of Łódź.

Delaney, M. (2016). Special Educational Needs. Oxford: Oxford University Press.

Daloiso, M. (2017). Supporting learners with dyslexia in the ELT classroom. Oxford: Oxford University Press.

Kormos, J., & Smith, A. M. (2024). Teaching languages to students with Specific Learning Differences (2nd ed.). Bristol: Multilingual Matters.

Studenci zobowiązani są przeczytać/zapoznać się z materiałami dydaktycznymi umieszczonymi na platformie lub dostarczonymi na zajęcia przez wykładowcę. Są to artykuły, rozdziały, opracowania i materiały elektroniczne (np. prezentacje, filmy video).

Literatura dodatkowa:

Kormos, J. (2017). The second language learning processes of students with specific learning difficulties. New York: Routledge.

Nijakowska, J. (2010). Dyslexia in the foreign language classroom. Bristol: Multilingual Matters.

Kormos J., & Kontra, H. E. (2008). (Eds.), Language learners with special needs: An international perspective. Clevedon: Multilingual Matters.

British Council. (2012). Creating an inclusive learning experience for English language learners with specific needs: Case studies from around the British Council’s global network. https://www.teachingenglish.org.uk/sites/teacheng/files/B480_Special%20Need_Publication_A4_V5_Final_MR.pdf

Domagała- Zyśk E. (red.), (2013). English as a foreign language for the deaf and hard of hearing persons in Europe. Lublin: Wydawnictwo KUL.

Olechowska, A. (2019). Specjalne potrzeby edukacyjne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Piskorska A., Krzeszowski T., Marek B. (2008). Uczeń z dysfunkcją wzroku na lekcji angielskiego Wskazówki metodyczne dla nauczycieli. Warszawa: Uniwersytet Warszawski.

Domagała-Zyśk E. (2011). Strategie nauczania i wspierania ucznia ucznia z niepełnosprawnością na lekcjach i zajęciach językowych. H. Komorowska (red.) Nauka języka obcego w perspektywie ucznia. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Łośgraf, 297-311.

Ośrodek Rozwoju Edukacji (ORE). Wydział Specjalnych Potrzeb Edukacyjnych. https://www.ore.edu.pl/category/wydzialy/wydzial-specjalnych-potrzeb-edukacyjnych/

Cybulska, R., Dryjańska, J., Gotlin, K., Kłoda, M., Pomorska, K., Pyzikiewicz, A. (2016). Uczeń z zespołem Aspergera w szkole ogólnodostępnej. Warszawa: Ośrodek Rozwoju Edukacji. http://www.bc.ore.edu.pl/Content/887/Uczen_z+zespolem_Aspergera_w_szkole_ogolnodostepnej.pdf

ORE. (2017). Uczeń ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi w systemie edukacji w świetle nowych przepisów prawa oświatowego. Warszawa: Ośrodek Rozwoju Edukacji. file:///C:/Users/user/Downloads/Uczen-ze-specjalnymi-potrzebami-edukacyjnymi-w-systemie-edukacji.pdf

- Bariery w uczeniu się języka obcego wynikające ze zróżnicowanych potrzeb edukacyjnych.

- Edukacja włączająca.

- Projektowane uniwersalne w edukacji.

- Zwiększanie dostępności. Dostępne dokumenty, multimedia, platformy.

- Indywidualne dostosowania. Różnicowanie i dostosowanie (odpowiednie do potrzeb danego ucznia) aspektów środowiska klasowego, metod, technik i form nauczania, środków dydaktycznych, pomocy naukowych i typów zadań, wymagań i warunków testowania, egzaminowania i oceniania.

- Typy, charakterystyka, rozpoznawanie i zaspokajanie potrzeb uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi w zakresie edukacji językowej (dysleksia, dyspraksja, autyzm, ADHD).

Metody dydaktyczne obejmują metody podawcze (np. wykład, pokaz) i metody aktywizujące (np. dyskusja, burza mózgow, analiza materiałów, metoda problemowa - case study, uczenie się przez nauczanie, projekt, referat - indywidualna prezentacja studencka).

ZASADY ZALICZANIA PRZEDMIOTU

Warunkiem dopuszczenia do zaliczenia jest:

1. obecność na zajęciach stacjonarnych (dopuszczalna jest jedna nieobecność; nieobecności nieusprawiedliwione powyżej tego limitu skutkują oceną NK i koniecznością powtarzania przedmiotu);

2. terminowe i zgodne z instrukcją wykonanie pisemnych i/lub ustnych zadań cząstkowych realizowanych podczas zajęć stacjonarnych, jak i na platformie e-learningowej.

METODY OCENIANIA

Zaliczenie przedmiotu następuje na podstawie:

1. Oceny z testu przeprowadzonego na koniec semestru sprawdzającego znajomość zagadnień omawianych w czasie kursu, związanych z edukacją włączającą, uniwersalnym projektowaniem w edukacji, indywidualnymi dostosowaniami oraz metodami kształcenia językowego uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi (weryfikowane efekty uczenia się: K_W01, K_W03, K_W04, K_W07, K_W08, K_W09, K_W10, K_K07) - waga w ocenie końcowej z przedmiotu 60%.

2. Oceny za indywidualny projekt studencki - studium przypadku (weryfikowane efekty uczenia się: K_U02, K_U03, K_U06, K_U08, K_U10, K_U12, K_U20, K_K07) - waga w ocenie końcowej z przedmiotu 40%.

KRYTERIA OCENIANIA:

1. Kryteria oceny z testu przeprowadzonego na koniec semestru - poprawność odpowiedzi.

95-100% → bardzo dobry (5)

90-94% → bardzo dobry (5-)

85-89% → dobry plus (4+)

80-84% → dobry (4)

75-79% → dobry (4-)

70-74% → dostateczny plus (3+)

65-69% → dostateczny (3)

60-64% → dostateczny (3-)

0-59% → niedostateczny (2)

2. Kryteria oceny indywidualnego projektu studenckiego - studium przypadku:

Projekt oceniany jest w następujących obszarach:

a) Opis przypadku ucznia (charakterystyka funkcjonowania, potrzeby edukacyjne, kontekst szkolny).

b) Diagnoza potrzeb i barier (w oparciu o literaturę, prawo oświatowe, podstawę programową).

c) Propozycje rozwiązań dydaktycznych i wychowawczych (dostosowania, metody, formy pracy, narzędzia, rozwiązania z zakresu edukacji włączającej i UDL).

d) Uzasadnienie teoretyczne (aktualna literatura, koncepcje pedagogiczne, UDL, edukacja włączająca).

e) Refleksja autora (krytyczna analiza, wnioski, alternatywne rozwiązania).

Przy ocenie projektu pod uwagę brane są następujące kryteria: terminowość wykonania zadania, zgodność z instrukcją, kompletność i poprawność merytoryczna, organizacja i sposób prezentacji treści, jakość argumentacji i uzasadnienia, klarowność i logika wywodu, poprawność językowa.

Skala ocen i szczegółowe kryteria:

90–100% → bardzo dobry (5,0)

Praca spełnia wszystkie wymagania w sposób wzorcowy.

•opis przypadku kompletny, wielowymiarowy i oparty na rzetelnych danych;

•diagnoza potrzeb i barier pogłębiona, spójna, wykorzystująca liczne, różnorodne źródła;

•rozwiązania dydaktyczne są kreatywne, realistyczne, szczegółowe i adekwatne do potrzeb ucznia;

•uzasadnienie teoretyczne oparte na aktualnej literaturze i dobrze dobranych koncepcjach;

•refleksja jest dojrzała, krytyczna, pokazuje samodzielność myślenia;

•praca napisana bardzo poprawnie, przejrzyście i logicznie, bez błędów formalnych;

•zachowana pełna zgodność z instrukcją;

•doskonała organizacja treści i argumentacji.

85–89% → dobry plus (4,5)

Praca bardzo dobra, z drobnymi uchybieniami.

•opis przypadku rzetelny, choć nieco mniej szczegółowy;

•diagnoza poprawna, dobrze uargumentowana, lecz wymaga miejscowego pogłębienia;

•rozwiązania dydaktyczne trafne, jednak mniej rozbudowane lub mało szczegółowe;

•literatura aktualna i adekwatna, choć zakres nieco węższy;

•refleksja obecna, ale mogłaby być bardziej krytyczna;

•pojedyncze, nieistotne błędy językowe lub formalne;

•treść logiczna i uporządkowana, jednak nie tak spójna jak w pracy na 5,0.

75–84% → dobry (4,0)

Praca solidna, lecz z wyraźnymi brakami.

•opis przypadku częściowo ogólny lub niepełny;

•diagnoza poprawna, ale nie obejmuje wszystkich ważnych aspektów;

•rozwiązania dydaktyczne adekwatne, lecz ogólnikowe lub niewystarczająco uzasadnione;

•literatura wykorzystana w ograniczonym zakresie lub nie zawsze trafnie;

•refleksja powierzchowna lub schematyczna;

•błędy językowe lub strukturalne, ale niezakłócające całości;

•miejscami zaburzona logika wywodu lub argumentacja.

70–74% → dostateczny plus (3,5)

Praca akceptowalna, ale słaba merytorycznie.

•opis przypadku fragmentaryczny lub niejasny;

•diagnoza niepełna lub oparta na zbyt małej liczbie źródeł;

•rozwiązania dydaktyczne poprawne, lecz bardzo ogólne lub mało praktyczne;

•literatura minimalna lub częściowo niepowiązana z treścią;

•refleksja krótka i mało analityczna;

•widoczne błędy językowe i formalne;

•zaburzona spójność treści.

60–69% → dostateczny (3,0)

Praca spełnia minimum wymagań.

•opis przypadku niepełny, niejasny lub zbyt uproszczony;

•diagnoza bardzo ogólna, powierzchowna lub niekonsekwentna;

•rozwiązania dydaktyczne schematyczne, mało adekwatne do potrzeb ucznia;

•literatura uboga lub słabo dobrana, możliwe błędne interpretacje;

•refleksja śladowa lub schematyczna;

•liczne błędy formalne i językowe;

•niska spójność i czytelność wywodu.

0–59% → niedostateczny (2,0)

Praca nie spełnia podstawowych wymagań.

•opis przypadku niekompletny, niespójny lub nieadekwatny;

•diagnoza błędna, niespójna lub brak diagnozy;

•rozwiązania dydaktyczne całkowicie nieadekwatne lub niepraktyczne;

•brak właściwych odwołań do literatury,

•brak refleksji;

•poważne błędy formalne lub językowe uniemożliwiające ocenę;

•praca może być niesamodzielna lub niezgodna z instrukcją

SKALA OCEN:

Ocena końcowa ustalana jest na podstawie wyników uzyskanych w ramach metod i kryteriów oceniania określonych powyżej, zgodnie z podanymi wagami.

Student musi uzyskać wynik ogólny (na podstawie ocen z testu końcowego i projektu indywidualnego - studium przypadku) przynajmniej 60%, aby uzyskać ocenę pozytywną i zaliczyć przedmiot.

90–100% → bardzo dobry (5,0)

85–89% → dobry plus (4,5)

75–84% → dobry (4,0)

70–74% → dostateczny plus (3,5)

60–69% → dostateczny (3,0)

0–59% → niedostateczny (2,0)

Korzystanie z narzędzi SI i technologii wspierających przetwarzanie języka jest dopuszczalne wyłącznie w zakresie niesprzecznym z realizacją zakładanych efektów uczenia się oraz za zgodą prowadzącego i po wcześniejszym zatwierdzeniu zakresu ich zastosowania. Stosowanie takich narzędzi bez zgody prowadzącego i wcześniejszego uzgodnienia będzie traktowane jako naruszenie zasad samodzielności — skutkujące uznaniem pracy za niesamodzielną i oceną niedostateczną.

Tryb prowadzenia zajęć - mieszany – w sali i zdalnie. 14h zajęć stacjonarnych (w sali wykładowej) oraz 16h zajęć w trybie uczenia się na odległość (platforma Kampus UW).