Serwisy internetowe Uniwersytetu Warszawskiego Nie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Techniki kompozytorskie XVIII-XIX w. (moduł I)

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 3106-TECHKO-KON Kod Erasmus / ISCED: 03.2 / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Techniki kompozytorskie XVIII-XIX w. (moduł I)
Jednostka: Instytut Muzykologii
Grupy: Przedmioty obowiązkowe dla II r. studiów stacjonarnych I stopnia
Punkty ECTS i inne: 2.50
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

fakultatywne

Skrócony opis:

Pierwsza część zajęć wprowadza studentów w zagadnienia związane znajważniejszą formą i związaną z nią ściśle techniką kompozytorską, jakie ewoluowały w II połowie XVIII w., czyli z tzw. formą sonatową i techniką pracy przetworzeniowej (pracy tematycznej/ pracy motywicznej), których obecność zdominowała kompozytorskie myślenie o wielkiej formie muzycznej na niemal

dwa wieki.

Pełny opis:

Zajęcia poświęcone formie sonatowej i technice przetworzeniowej na podstawie wybranych dzieł J. Haydna, W. A. Mozarta, L. van Beethovena, F. Schuberta, F. Chopina, F. Liszta, R. Schumanna. W trakcie zajęć zostaną także poruszone takie zagadnienia jak:

1-2. Forma sonatowa w ujęciach teoretyków z końca XVIII w. i początków XIX stulecia (H.Ch. Koch, F. Galeazzi, A. Reicha), a tzw. szkolna teoria formy sonatowej 3-7. Różne oblicza formy sonatowej:

- forma sonatowa w pierwszej części cyklu sonatowego

- forma sonatowa w arii operowej i uwerturze (sinfonii włoskiej)

- elementy formy sonatowej w koncercie

- rondo sonatowe

Literatura:

Chodkowski A., Teoria formy sonatowej Francesco Galeazziego i jej

zastosowanie do analizy dzieł Haydna i Mozarta, “Muzyka” XXXVI nr 4,

s. 69-76

2. Forma sonatowa. Teoria, pojęcia, analiza, CEA, ZPSM im. F. Chopina,

Warszawa 1999 (w tym A.Chodkowski, Historia teorii formy allegra

sonatowego, J. Mianowski, Istota formy sonatowej)

3. Forma sonatowa. Metody analizy, CEA, ZPSM im. F. Chopina,

Warszawa 1999 (m.in. A. Chodkowski, O pojęciach tematu, tematu

muzycznego, materiału tematycznego; W. Nowik, Koncepcja formy

sonatowej A. Reichy)

4. Komarnicki K., Ryszka-Komarnicka A., Włoski typ formy sonatowej na

przykładzie sonat fortepianowych Wolfganga Amadeusza Mozarta, „Res

Facta Nova” 10(19) 2008, s. 165-174

5. Ratner L. G., Classic Music: Expression, Form and Style, Schirmer

Books 1980

6. Rosen Ch., Sonata Forms, New York-London, 1980, 1988

IM UW, Wwa 2004, s. 327-342

7. Ryszka-Komarnicka A., Elementy formy sonatowej w ariach

trzyczęściowych w opisie Francesco Galeazziego (1796), w: Mozart i

współcześni. Muzyka w Europie środkowej w XVIII wieku, red. R. D. Golianek,

B. Stróżyńska, Łódź: AM w Łodzi, 2007, s. 115-127

8. Schmidt-Beste Th., The Sonata, Cambridge University Press, 2011

Efekty uczenia się:

1. studenci zapoznają się z podstawowymi problemami analizy formy sonatowej epoki klasycyzmu jako specyficznego rodzaju wielkiej formy dwuczęściowej;

2. umieją też rozpoznawać właściwe dla niej elementy w innych formach

i gatunkach muzycznych (takich jak trzyczęściowa aria, forma ritornelowa w koncercie, rondo, uwertura operowa), wiedząc iż formasonatowa kształtowała się równolegle również na ich gruncie;

3. potrafią zastosować otrzymany aparat analityczny w praktyce, tj. podejmują próby samodzielnego analizowania formy wskazanych utworów muzycznych (lub części utworów cyklicznych), przestawiane następnie w formie pisemnej

Metody i kryteria oceniania:

1. aktywne uczestniczenie w zajęciach przy trzech możliwych nieobecnościach nieusprawiedliwionych

2. samodzielna analiza wybranej kompozycji

3. lektura wybranych tekstów

Praktyki zawodowe:

Brak.

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2021/22" (zakończony)

Okres: 2022-02-21 - 2022-06-15
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin, 16 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Tomasz Górny
Prowadzący grup: Tomasz Górny
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Konwersatorium - Zaliczenie na ocenę
Pełny opis:

Zajęcia będą poświęcone wybranym technikom i formom muzycznym właściwym dla muzyki XVIII i XIX wieku. Przede wszystkim omówione zostaną różne typy wariacji (ostinatowe, chorałowe itp.), techniki i formy polifoniczne (kanon, fuga), a także forma sonatowa. Ponadto analizowane rozwiązania muzyczne usytuowane zostaną w szerszym kontekście kulturowym. I tak zastosowanie wyrafinowanych rozwiązań kontrapunktycznych odczytane zostanie w kontekście na wskroś barokowej tradycji poezji kunsztownej i kultury konceptystycznej. Z kolei rozważania o formie sonatowej zostaną wpisane w dyskusje estetyczne i literackie, w których ów schemat formalny odgrywa istotną rolę. Wreszcie podkreślony zostanie fenomen „długiego trwania” omawianych sposobów organizacji materii muzycznej w europejskiej kulturze muzycznej (np. fundamentalna rola technik polifonicznych w dodekafonii).

Literatura:

1. Charles Rosen, Styl klasyczny. Haydn, Mozart, Beethoven, przeł. Rafał Augustyn, PWM‒NIFC, Warszawa 2014 [The Classical Style. Haydn, Mozart, Beethoven, 1971].

2. Rampe Siegbert, Vierzehn Kanons BWV 1087, w: Bachs Klavier- und Orgelwerke. Das Handbuch, t. 4.2, red. Siegbert Rampe, Laaber Verlag, Köthen 2008, s. 944–948.

3. Peter Williams, Bach. The Goldberg Variations, Cambridge University Press, Cambridge 2001.

4. Teresa Michałowska, Poezja „kunsztowna” (poesis artificiosa), w: Słownik literatury staropolskiej: średniowiecze, renesans, barok, red. Teresa Michałowska, Barbara Otwinowska, Elżbieta Sarnowska-Temeriusz, Wydawnictwo Ossolineum, Wrocław – Warszawa – Kraków 1998 [1990], s. 718–723.

5. Enrico Fubini, Historia estetyki muzycznej, przeł. Zbigniew Skowron, Musica Iagellonica, Kraków 1997 [L’estetica musicale dall’antichità al Settecento, 1976; L’estetica musicale dal Settecento a oggi, 1964].

6. Ludomira Stawowy, Wykłady Weberna, w: eadem, Webern, PWM, Kraków 1992.

7. Christoph Wolff, Apropos the Musical Offering. The Thema Regium and the Term Ricercar, w: idem, Bach: essays on his life and music, Harvard University Press, Cambridge – London 1991, s. 324–331.

8. Alfred Mann, The Study of Fugue, Dover Publications, New York 1987 [1958].

9. Bogusław Schäffer, Klasycy dodekafonii, PWM, Kraków 1961.

10. Arnold Schönberg, Composition with Twelve Tones, w: idem, Style and Idea, red. Dika Newlin, Philosophical Library, New York 1950, s. 102–143.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.